سبک تربیت

تشویق و تنبیه شیوه نیست، تاکتیک است

تنبیه و تذکر نباید به‌صورت یک شیوه دربیاید. حتی جایزه و تمجید کردن هم نباید شیوه شود. در مداوای بیماری‌های جسمی، برخی طبیبان به این نتیجه رسیده‌اند که اساس مداوا دارو نیست. اساس مداوا و مقابله با بیماری را خود بدن تعیین می‌کند و دارو باید به‌صورت تاکتیکی و حاشیه‌ای به بیمار داده شود.

اگر بدن به دارویی عادت کند، تأثیر آن دارو به‌تدریج تقلیل پیدا می‌کند و بدن به آن دارو وابسته می‌شود؛ به نحوی که خود به یک بیماری تبدیل خواهد شد. طبیب باید ملاحظه کند دارویی که برای رفع بیماری به‌کار می‌برد، به بیماری جدیدی تبدیل نشود.

برخی افراد برای خوب شدن درد دندان‌شان دود بعضی از مخدرات را مصرف می‌کنند و بعد از چند روز اعتیاد پیدا می‌کنند، بعضی از تسکین‌ها این‌چنین انسان را خرد می‌کنند؛ از این جهت طبیب اجازه می‌دهد تا بیمار کمی درد بکشد تا بدنش مقاوم شود.

نوازش‌های حساب‌شده و بامعنویت، به بچه نور، رشد و شخصیت می‌دهد، اما نوازش‌های نفسانی بچه را بی‌تربیت و بی‌انضباط می‌کند. اینکه بچه غرور پیدا می‌کند و نمی‌شود او را راضی نگه داشت و حرکت‌های بی‌معنایی از او سرمی‌زند، در اثر نوازش‌های نفسانی پدر و مادر است.

مرحوم آیت‌الله حائری شیرازی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.