سبک تربیت

توجه به ویژگی‌های فردی در کار تربیتی

خیلی مهم است که شما شگردهای آشنایی و دوستی را بلد باشید. اگر در ارزیابی و شناسایی فهمیدید مخاطب‌تان کمی مغرور است؛ شیوه دوستی با او نسبت به آدم متواضع فرق می‌کند.

راه نفوذ در آدم‌ها فرق می‌کند. در برخی باید غرورشان را بشکنیم. در تاریخ داریم که پیامبر اکرم(ص) اصلاً جواب سلام بعضی‌ها را نمی‌داد و به آن‌ها سلام نمی‌کرد. شاید بگوئید جواب سلام واجب است! بله، واجب است، اما کجا واجب است؟ دستورات اخلاقی همه‌اش اهدافی دارد. باید به اهداف این‌ها نگاه کنید. چه کسی گفته که شما در همه احوال و موارد و در مقابل همه افراد باید متواضع باشید؟ البته این مجوز این نیست که آدم احساس کند که باید کلاس بگذارد زیرا بحث درباره آدم خاص و نادر است.

گاهی لازم است طنزی گفته شود تا  ارتباط جوش بخورد. نقل می‌کنند که دو نفر دائماً برای هم شاخ و شانه می‌کشیدند؛ قمه‌هایشان را می‌کشیدند و می‌خواستند یکدیگر را بزنند. همین که خواست بزند، آن یکی گفت: اگر مردی بزن! در همین وقت، پیرمردی عصازنان به وسط این‌ها می‌آید و می‌گوید: مرد گیر بیاد، بزنید به من! تا این را گفت،  دو نفر خندیدند و قضیه تمام شد.

گاهی می بینید مثلاً مزه ریختن به‌جا، جالب و پخته، حادثه‌ای را رفع می‌کند یا رابطه‌ای را وصل می‌کند. راه‌های دوستیِ متفاوتی وجود دارد، اما باید با توجه به تفاوت روحیه‌ها باشد. به بعضی‌ها محبت می‌کنی اما چون بدبین است و سابقه‌های ذهنی دارد، فلسفه سیاسی برای احسانت می‌بافد. اگر روحیه‌ها را خوب نشناخته باشید، بعداً ارتباط‌های‌تان اصلاً جواب نمی‌دهد. سلام، معاشرت، پذیرش بی‌اعتنایی، طرح سؤال، سکوت و…؛ این‌ها کلیدهایی است که می‌تواند در را باز کند؛ البته عمومیت ندارد و همه جا نمی‌شود آن‌ها را به‌کار برد.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن
قالب وردپرس