بانک مقالات

بررسی انتقادی سه دیدگاه رایج تربیت اخلاقی بر اساس دیدگاه علامه طباطبایی

تربیت اخلاقی، بخش مهمی از برنامه تربیتی انسان است که توجه و پرداختن به آن موجب شکوفایی استعدادهای عملی و اخلاقی انسان می شود و سعادت دنیوی و اخروی او را تامین می کند. رویکردهای مختلفی درباره تربیت و رشد اخلاقی از سوی دانشمندان ارائه شده است. نویسندگان در این مقاله از میان رویکردها و نظریه های مختلف به بررسی و نقد سه رویکرد یعنی رویکرد رشدی-شناختی ، رویکرد غمخواری و رویکرد منش گرایانه پرداخته اند. رویکرد رشدی-شناختی، بیشتر بر نقش و اهمیت شناخت داوری ها و اصول اخلاقی و نیز تقویت استدلال گری در قضاوت های اخلاقی توجه می کند. رویکرد غمخواری، بر بعد عاطفی-هیجانی افراد در مواجهه با موقعیت های اخلاقی توجه دارند که براین اساس، رفتار اخلاقی مبتنی بر حس همدردی و همدلی است. و در رویکرد منش گرایانه، علاوه بر در نظر گرفتن ابعاد شناختی و عاطفی در ارتباط با رفتارهای اخلاقی، به منش و انگیزه فاعل اخلاقی نیز توجه دارد و بر تکرار و تمرین رفتارهای اخلاقی که سبب پیدایش عادات اخلاقی مناسب می شوند تاکید می کند. نویسندگان به مقایسه این رویکردها با آراء علامه طباطبایی در باره تربیت اخلاقی پرداخته و ضمن نقد آنها به برخی نقاط قوت و ضعف هرکدام از این رویکردها پرداخته اند.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن
قالب وردپرس