سبک تربیت

بچه‌ها را دروغ‌گو بار نیاوریم!

اگر روش معلم این باشد که شاگردش از او حساب ببرد، شاگرد به دروغ گفتن تشویق می‌شود و برای توجیهِ کاری که نکرده است، دروغ می‌گوید؛ مثلا دانش‌آموزی شب خوابیده یا به مهمانی رفته و تکلیفش را انجام نداده است، اگر راست بگوید، معلم این را به حساب پررویی او می‌گذارد، ولی اگر به دروغ بگوید دیشب سرم درد می‌کرد، او را شاگردی می‌شناسد که از معلمش حساب برده است!

وقتی معنی حساب بردن این باشد، کار دگرگون می‌شود؛ چون وقتی راست می‌گوید، چوب می‌خورد و حرف بد می‌شنود، اما وقتی دروغ بگوید، معاف می‌شود و شخصیت او از آسیب درامان می‌ماند! البته این مسئله در رابطه پدر و مادری هم وجود دارد که فرزند را به دلیل راست‌گوئی تنبیه می‌کنند. از اینجاست که بچه‌ها بین دروغ و درامان ماندن از تنبیه رابطه می‌بینند و دروغ را به‌عنوان سپر بلای شخصیت خود قبول می‌کنند.

مرحوم آیت‌الله حائری شیرازی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن
قالب وردپرس