راه بر

آثار تقوا در زندگی انسان

نقطه‏ ي مقابل تقوا، غفلت و بي ‏توجهي و حرکت بدون بصيرت است. خدا، ناهوشياري مؤمن را در امور زندگي نمي‏ پسندد. مؤمن بايد در همه‏ ي امور زندگي، چشم باز و دل بيدار داشته باشد. اين چشم باز و دل بيدار و هوشيار در همه‏ ي امور زندگي، براي انسان مؤمن اين اثر و فايده را دارد که متوجه باشد، کاري که مي‏کند، برخلاف خواست خدا و طريقه  دين نباشد.

وقتي اين مراقبت در انسان به وجود آمد که گفتار و عمل و سکوت و قيام و قعود و هر اقدام و تصرف او، برطبق خط مشي ‏يي است که خداي متعال معين کرده، اسم اين حالت هوشياري و توجه و تنبه در انسان تقواست، که در فارسي به پرهيزگاري ترجمه شده، و مقصود از پرهيزگاري اين است که حالت پرهيز و برحذر بودن، هميشه در انسان زنده باشد.

اگر ما تقوا را پيشه‏ ي خودمان بکنيم، والله قويترين قدرتهاي مادّي هم نخواهند توانست سر سوزني در اين راه مستقيمي که ما طي مي‏کنيم، انحراف به وجود بياورند.[1] [1] بیانات در خطبه‏ هاي نماز جمعه‏ ي تهران 1369/1/10

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن
قالب وردپرس