احادیث تربیتی

کودکان را از چه سنی به نماز و روزه امر کنیم؟

امام صادق(ع) نقل می‌فرمایند:

ما (اهل بیت) کودکان‌مان را هرگاه پنچ‌ساله شوند، به نماز امر می‌کنیم. شما نیز کودکان‌تان را وقتی هفت‌ساله شدند، به نماز امر کنید. ما کودکان‌مان را هرگاه هفت‌ساله شوند، به روزه امر می‌کنیم، به مقداری که طاقت روزه‌ یک روز را داشته باشند؛ چه به قدرِ نصف روز باشد، یا بیشترِ روز یا کمی از آن و هرگاه تشنگی و گرسنگی بر آنان غالب گشت، روزه‌شان را افطار می‌کنند، تا به این ترتیب به روزه‌گرفتن عادت کنند و طاقتِ روزه را بیابند. شما نیز کودکان‌تان را وقتی نُه‌ساله شدند، به روزه امر کنید، به مقداری که طاقت روزه‌ یک روز را داشته باشند و هرگاه تشنگی بر آنان غالب گشت، روزه‌شان را افطار کنند.

بنابراین لازم است والدین فرزندان‌شان را در هفت‌سالگی به نماز و در نه‌سالگی به روزه امر کنند. در متن عربی حدیث گفته شده «صبیانِ‌تان» را در این سنین به نماز و روزه امر کنید. صبیان، جمعِ «صَبی» و به معنای کودکانی است که به بلوغ نرسیده‌اند.

امام باقر(ع) دلیل این‌که کودکان باید پیش از بلوغ به نماز و روزه امر شوند را این دانسته‌اند که آن‌ها کم‌کم برای انجام عبادات آماده شوند. به تجربه ثابت شده کسانی که این آمادگی را در فرزندشان ایجاد نکرده‌اند و مثلاً از روز جشن تکلیف به او گفته‌اند باید از این به بعد، همه نمازهایت را بخوانی و روزه‌هایت را بگیری، گویا ناگهان باری سنگین بر دوش فرزندشان قرار داده‌اند که توانایی حمل آن را ندارد.

کودک برای این‌که به لحاظ جسمی و روحی برای عبادت آماده شود و آداب و احکام عبادات را در عمل بیاموزد، نیاز به زمان دارد و اگر این زمانِ آماده‌سازی برای او فراهم نشود، آسیب خواهد دید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن
قالب وردپرس