احادیث تربیتی

 مراقب باشیم کودکان‌مان چه می‌آموزند!

۱ـ از حضرت علی(ع) نقل شده است:

«الْعِلْمُ فِی الصِّغَرِ کَالنَّقْشِ فِی الْحَجَرِ»

علم اگر در خردسالی آموخته شود، مانند نقشی است که بر سنگ، حَک می‌شود.

کنزالفوائد، ج۱، ص۳۱۹

۲ـ همچنین رسول خدا(ص) می‌فرمایند:

«مَنْ تَعَلَّمَ فِي شَبَابِهِ كَانَ بِمَنْزِلَةِ الْوَشْمِ فِي الْحَجَرِ وَ مَنْ تَعَلَّمَ‏ وَ هُوَ كَبِيرٌ كَانَ بِمَنْزِلَةِ الْكِتَابِ عَلَى وَجْهِ الْمَاءِ»

کسی که در جوانی دانشی بیاموزد، این دانش مانند نگاره‌ای است که بر سنگ حک شده است و کسی که در بزرگ‌سالی بیاموزد، مانند نوشته‌ای است بر سطح آب.

النوادر(للراوندي)، ص۱۸

این ویژگی در کودک، هم فرصت است و هم تهدید:

ـ از طرفی، فرصتی را فراهم می‌کند تا آموزه‌های مفیدی به صورت تضمینی در جان کودک ثبت شود و در راهی که در این دنیا و عوالم بعد در پیش دارد، یاری‌اش کند.

ـ و از طرفی، احتمال این خطر نیز هست که آموزه‌ای غلط در جان کودک ماندگار شود و مانع حرکت او در مسیرش باشد یا اصلاً او را از حرکت در مسیر باز دارد.

به‌ هرحال هرآن‌چه کودک از راه شنیدن یا دیدن می‌آموزد، در وجودش ثبت می‌شود و در سرنوشتش مؤثر خواهد بود.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن
قالب وردپرس