سبک تربیت

والدین و شکل گیری ارزش ها و ضدارزش ها در زندگی کودک

استاد غنوی

شناخت ویژگی های کودکی در تاثیرگذاری و تربیت کودکان بسیار مهم می باشد. یکی از ویژگی های دوران کودکی تقلیدپذیری است.

کودکان درک و فهم خاصی از دنیا ندارند تا استقلالی در نظر و رفتار داشته باشند. همه زندگی کودکان، والدین شان هستند.

آن ها والدین خود را انسان هایی موفق و ایده آل تصور می کنند و رفتارها و کارهای آن ها را الگوی خود قرار می دهند.

تمام دغدغه یک کودک در طول روز کسب رضایت والدین است و لذا سعی می کند تا جایی که می تواند خود را شبیه والدینش نماید چون احساس می کند تمام کارهایی که والدین انجام می دهند درست و صحیح است. به عبارتی می توان گفت دوره کودکی دوره شبیه کردن خود به والدین و مربی است.

با توجه به این مقدمه، شخصیت آینده کودک در گرو رفتارها و حرف های والدین و مربیانش است و آن ها هستند که شخصیت او را رقم می زنند.

رفتارها و حرف های والدین و مربیان می تواند شخصیت موفق و سالمی را برای کودک رقم بزند و می تواند شخصیت او را شکست خورده و سراسر یاس بار بیاورد.

والدینی را تصور کنید که اگر اشتباهی انجام بدهند بدون نگرانی در مقابل فرزند خود به خاطر اشتباهشان عذرخواهی می کنند و دلیل اشتباه خود را نیز می گویند و در طرف مقابل والدینی را تصور کنید که برای سرپوش نهادن بر اشتباه خود به هر بهانه ای چنگ می زنند.

گروه اول بصورت غیرمستقیم کودک خود را به پذیرفتن اشتباهات و بر عهده گرفتن مسئولیت خطایش تشویق می کنند و گروه دوم فرزند خود را به نپذیرفتن اشتباهات و توجیه کردن سوق می دهند.

برای کودکان گروه اول پذیرفتن اشتباه و عذرخواهی ارزش می شود و کودک دریافت می کند که توجیه کردن و اشتباه خود را گردن دیگری انداختن اشتباه و ضد ارزش است و برای کودکان گروه دوم داستان بصورت عکس رقم می خورد.

این تلقی ارزش در ذهن کودک، رفتارهای او را به این ارزش نزدیک می کند و رفتارهای کودک را در حال و آینده رقم می زند.

بر این اساس در تربیت اسلامی نقش والدین و مربیان کودک در شکل گیری شخصیت او بسیار مهم شمرده می شود و به عبارتی رفتارها، حرف ها و برخوردهای والدین و مربیان ملاک ارزش ها و ضد ارزش ها برای کودک محسوب می گردد.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن
قالب وردپرس