سبک تربیت

راه‌های ایجاد صفات نیکو در انسان

هدف تربیت، دست‌یابی به انسان ایده‌آل است. صفات حسنه در انسان ایده‌آل، مبناهای مختلفی ندارند که به‌صورت مجزا مطرح شوند. شجاعت، گذشت، قناعت، زهد و … کثرت‌هایی هستند که به یک وحدت برمی‌گردند و آن حسن‌ظن به خدا است.

ممکن است مربی بخواهد شاگردش خدا را راست‌گو، قادر، کریم و حکیم بداند، اما راه بروز این صفات در او را نداند که چگونه است و از کجا پیدا می‌شود.

اساس کار این است که او با حقیقت آشنا شود؛ به بیان دیگر راهی از درون او به نامحدود باز شود. تقویت حسن ظن به خدا در کودک، تعبیه راهی از درون به نامحدود است؛ این کار اساس تربیت و مادر کل صفات و خصوصیات ایده‌ال او را تشکیل خواهد داد.

راه این است که او با خدا آن‌چنان که هست، آشنا شود تا در او صفات عمیق و ریشه‌دار نمود پیدا کند. مثلا «شجاعت ایمانی»، شجاعتی برخاسته از عمق وجود و دررابطه با کشف خود است و این برخلاف آن شجاعتی است که انسان از طریق مطالعه، بررسی، تجربه و برخورد با مسائل پیدا می‌کند. وقتی انسان خودش را کشف کرده و حسن‌ظن به خدا پیدا کند، شجاع می‌شود و شجاعتی پیدا می‌کند که از بطنِ وجود و عمق رابطه با خدا سرچشمه می‌گیرد و نشانه‌اش این است که هرچه فشار بیشتری وارد آید، ظهورش بیشتر می‌شود. در مقابل این شجاعت، ترس است که مولود سوءظن به خداست. اگر حسن‌ظن به خدا پیدا شود، شجاعت جای ترس را می‌گیرد.

داشتن حسن‌ظن به خدا، یعنی اینکه فرد، خدا را در عالم هستی راست‌گو، حکیم، کریم، قادر، عالم، مدیر، مدبر و در یک کلمه فعال و مراقب اوضاع ببیند. این دید به انسان قوت قلب وصف‌ناشدنی در برخورد با دیگران و محیط می‌دهد و می‌تواند در هر میدانی با این پشتیبان وارد شود.

مرحوم آیت‌الله حائری شیرازی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن
قالب وردپرس