سبک تربیت

چگونه یک حلقه تربیتی پویا داشته باشیم؟

تکنیک‌های حلقه‌داری(۱)

روش‌های جلسه‌داری وحلقه‌داری به توانایی‌های خودِ مربی، سن، ظرفیتِ جسمی و روحی دانش‌آموزان و شرایط و مقتضیات زمان و مکان بستگی دارد، اما به‌طور کلی موارد زیر کمک فراوانی به مربیان خواهد کرد:

۱ـ بهترین شیوه آموزش، طرح سوال در ذهن متربی است. باید متربی را از پل شک عبور داد و به یقین رساند. مربی باید فرصتی به متربی بدهد تا فکر کند و سپس به او کمک کند تا اندک‌اندک با اشاره‌های مربی به پاسخ برسد.

۲ـ باید کنجکاوی متربی را برانگیخت؛ نه آنکه سرکوب کرد.

۳ ـ نباید قدرت انتقاد از متربی گرفته شود؛ به‌نحوی که مطلوب در نظر مربی کسی باشد که هرگز اعتراضی نکند و سخنی علیه او نگوید. مربی به او جرأت، فرصت و امکان بدهد تا داوری خود را نسبت به مسائل بیان کند؛ نه این که قضایای اجتماعی را مطابق سلیقه مربی تحلیل کند.

۴ ـ مربی به متربی صمیمانه تفهیم کند که هدف، کشف حقیقت است. همچنین اظهارنظر متربی را جدی بگیرد و به او اهمیت دهد؛ هرچند غلط باشد، تا او احساس کند که قدرت نظر دادن دارد. متربی نباید احساس کند که مربی نسبت به حرف‌ها، حرکات و خواسته‌های او بی‌تفاوت است.

۵ ـ مطالب مربی، بافته و زائیده تخیل، قیاس و تعمیم او نباشد.

۶ ـ آزاد اندیشی و تفکر را در متربی فعال کند. مربی از متربی بخواهد که از او طلب استدلال کند و برهان بخواهد.

۷ ـ شخصیت‌ها و قهرمان‌های مورد استناد در سخنانش را آن‌چنان که هستند معرفی کند؛ نه آن‌چنان که خود می‌پسندد.

۸ ـ مطالب براساس نظم فکری طرح شوند. نحوه شروع و نتیجه‌گیری برای خود مربی مشخص باشد.

۹ ـ در بیان مطالب به نقل‌ قول‌ها و مسموعات تکیه نکند.

۱۰ ـ مربی خوب فقط زشتی‌ها را نمی‌بیند، بلکه خوبی‌ها و زیبایی‌ها را هم درنظر دارد.

۱۱ ـ افکار و نظرات شخصی‌اش را به‌ جای کسی قالب نمی‌زند.

۱۲ ـ در نمره دادن، عواطف را دخالت ندهد. همچنین مهر و کینه، خشم و انتقام او را از مسیر حق منحرف نسازد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن
قالب وردپرس