روزنگار تربیت

پیش به سوی تربیت فرزندان مهدوی

به‌مناسبت سالروز میلاد امام زمان(عج) و نیمه شعبان

اساس تربیت مهدوی این است که بتوانیم پیوندی عمیق بین بچه‌ها با حضرت ولی‌عصر(عج) برقرار کنیم. این کار فراتر از  سخنرانی و صرفا صحبت کردن درمورد ایشان است، بلکه باید شرایطی فراهم شود که نسل امروز هرلحظه خود را شیفته و مدیون توجهات آن حضرت بداند و همواره به‌دنبال نقش و وظیفه خود در عصر ظهور باشد؛ برای رسیدن به این امر، مرور مطالب زیر پیشنهاد می‌شود:
الف) محيط خانه
بچه‌ها آينه تمام‌نمای اعتقادات، باورها، ارزش‌ها و تربيت والدين خود هستند و براساس نظام فكری و عملی خانواده تربيت می‌شوند. آن‌ها با آنچه در محيط خانواده می‌گذرد، انس پيدا می‌کنند و همين مسئله زمينه گرایش‌هایشان را فراهم می‌کند. مقيد بودن والدين به انجام آداب دينی و مشاهده محبت و علاقه آنان به اهل‌بیت و به‌ویژه مهدی موعود(عج)، موجب می‌شود تا كودكان با اين نوع انديشه مأنوس شوند و به‌مرور با رشد محبت و علايق درونی، زمینه‌های اعتقاد قلبی و عقلي نيز در آنان پديد می‌آيد؛ بر اين اساس يكي از شیوه‌های مهم نهادينه کردن انديشه مهدويت، رفتار والدين است كه تأثير آن بسيار فراتر از گفتار است.
ب) مدرسه و اجتماع
مسئولان و نهادهای ذي‌ربط مانند آموزش ‌وپرورش، مراكز تربيتي، مؤسسات فرهنگي، مساجد، حسینیه‌ها و… همگي بايد تلاش كنند ضمن آماده‌سازی اذهان درباره مهدی موعود، مفهوم انتظار را امری ضروری و ارزشی قرار دهند.

امروزه دنيای غرب با توجه به خطري كه از اشاعه اين مفهوم و قدرت سازندگي آن در نسل‌های جوان و نوجوان احساس می‌کند، تلاش می‌کند به شیوه‌های مختلف چهره حضرت مهدی(عج) و وضعيت آخرالزمان را مخدوش و نگران‌کننده ارائه کند. در اكثر فیلم‌هایی كه با اين هدف (يعني لوث كردن انديشه مهدويت و تخريب آن) ساخته شده، منجی، فردی جنایت‌پیشه، جنگ‌افروز و مسلح به انواع سلاح‌های عجيب و غريب نشان داده می‌شود كه دنيا را زيرورو كرده و ملت‌ها را در آستانه يك فاجعه فراگير انساني قرار می‌دهد! اين نوع تبليغات منفی كه مجلات، پرده سينماها و بازی‌های كامپيوتري را اشغال كرده، درصدد نابود ساختن فرهنگ مهدويت و تخطئه باور به آن است.
بنابراین آشناسازی كودكان و نوجوانان با اين فرهنگ و انديشه باید در محیط خانه، مدرسه و اجتماع به‌صورت جدی پیگیری شود که به یک‌سری از راه‌ها و روش‌هایِ ایجاد این آشناسازی اشاره می‌شود:
۱ـ الگوسازی
الگو گرايی و قهرمان‌سازي از ویژگی‌های ذاتی انسان است، منتهی اين خصيصه در کودکان و جوانان بسيار قوی و پررنگ است، از اين رو كودكان و نوجوانان در پی الگوها بوده و از رفتار و گفتار آنان پيروي می‌کنند. اگر مربيان و مسئولان امر تربيت بتوانند در الگودهی موفق شوند، به اهداف تعليم و تربيت در اين باره دست یافته‌اند. براي آشنايی كودكان با انديشه مهدويت، بايد هم امام زمان(ع) را معرفي نمود و هم به ترسيم سيماي حكومت آرماني ایشان پرداخت.
بهتر است سيماي حكومت امام زمان(ع) در قالب داستان، شعر و تصوير بيان شود و به كودكان فهمانده شود در حكومت جهاني حضرت، عدالت و امنيت به‌گونه‌ای برقرار می‌گردد كه گويا گرگ در كنار گوسفند زندگی می‌کند. از سوی ديگر در حکومت حضرت، ظلم و ستم از بين رفته و انسان‌های فقير و مستضعف وجود ندارند؛ مضافاً بر این‌که علم و صنعت پيشرفت نموده و رهبر حكومت ،كودكان را دوست می‌دارد. او با خوشحالي مردم، خوشحال و با ناراحتي اينان ناراحت می‌شود.

در معرفی حكومت امام زمان(ع) بايد از بيان قيام و جنگ‌های حضرت با مخالفان به‌طور مشروح پرهيز شود، زيرا كودكان قدرت تحليل این‌گونه مطالب را ندارند و تفكر خشونت و جنگ در ضمير ناخودآگاه آنان تأثيرات نامطلوبي می‌گذارد. البته با كنايه و غیرمستقیم و با نهايت ظرافت و دقت می‌توان از ستم‌كاری حکومت‌های پيش از ظهور سخن گفت تا كودكان با مقايسه اجمالی حكومت امام با حکومت‌های پيش از ظهور، جذب حكومت حضرت شوند.
۲ـ  تعظيم و تكريم
احترام گذاشتن به خاندان پيامبر، مثلاً نام ائمه را با احترام ياد كردن؛ همراه اسم‌شان سلام و صلوات فرستادن؛ به احترام امام زمان(ع) برخاستن؛ روز ميلاد ائمه و به‌خصوص نيمه شعبان را جشن گرفتن و پخش شكلات و شيرينی سبب می‌شود كه كودكان در درون خود نسبت به اين خاندان احساس حرمت و بزرگی كنند.
۳ـ بيان فضايل و فرهنگ اهل‌بیت(ع)
چاپ و انتشار كتب مخصوص كودكان و نوجوانان، اختصاص بخشی از کتاب‌های درسي به اهل‌بیت و فرهنگ مهدويت، سبب می‌شود كودكان و نوجوانان از همان آغاز با برخی از مفاهيم مهدويت آشنا گردند. اگر معارف اهل‌بیت(ع) به‌درستی آموزش داده شود، همگان جذب آنان می‌شوند، زيرا این معارف با فطرت انسان هم‌سويی كامل دارد.
۴ـ برگزاری و شركت در مجالس مذهبی
همراه بردن كودكان در مراسم جشن ولادت امام زمان(ع) و دیگر مناسبت‌های مذهبي كه موردعلاقه كودكان است، براي پرورش عواطف دينی كودكان بسيار مفيد است. البته بايد دقت كرد كه شركت در این‌گونه مجالس فراتر از طاقت و حوصله آنان نباشد.
۵ـ تشويق و ترغيب
اگر كودكان بعد از انجام كاری شايسته مورد تشويق قرار گيرند، شيريني تشويق در خاطره آن‌ها باقی می‌ماند و انگیزه‌شان در تكرار آن عمل قوی‌تر می‌شود. مثلاً زماني كه كودك در جشن ميلاد امام زمان(ع) شركت كرد يا در مسابقه‌ای درباره انديشه مهدويت برنده شد، بايد مورد تشويق قرار گيرد. تشويق، روح او را تقويت كرده و رضایتِ از انجام كار در او به وجود می‌آید؛ همين احساس خشنودی، كودك را به تكرار آن دعوت می‌کند.
۶ـ شبهه زدايی
امروزه برخي به القای شبهه پرداخته و باورهاي دينی همگان و به‌تبع كودكان را تضعيف می‌کنند. علاوه بر ساخت فیلم‌ها و تبليغات نظام‌یافته دنيای غرب، در داخل كشور نيز افراط و تفریط‌هایی در تعريف و تفسير انديشه مهدويت صورت می‌گیرد كه موجب تضعيف باور به مهدويت می‌شود. كودكان كه تجربه و دانش نداشته و احساسات آن‌ها بر انديشه و عقل حكومت می‌کند، زودتر تحت تأثير اين نوع آسیب‌ها قرار می‌گیرند. بنابراین يكی از شیوه‌های مفيد تقويت و حفظ انديشه مهدويت، شبهه زدايي است؛ البته شبهه زدايی بايد با ميزان معلومات، احساسات و عواطف كودكان هم‌سويی داشته باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن
قالب وردپرس