روزنگار تربیت

بهار، سمبلي از رستاخيز بزرگ

به‌مناسبت آغاز فصل بهار

 بهار تنها دگرگوني در طبيعت نيست، بلكه هنگامه تحولي عميق و هدف‌مند در روح و قلب آدمي است. آمد و رفت بهار، تکرار درس‌هاي معلم طبيعت است که همواره در گوش انسان زمزمه‌گر اين واقعيت است که رستاخيز، آمدني و بلاشک است و خداوند تمامي کساني را که در قبرها آرمیده‌اند، زنده می‌گرداند که اين حقيقت درواقع بيانگر حيات مجدد و شورانگیز پس از مرگ می‌باشد. بهار رستاخيز كوچك و سمبلي از رستاخيز بزرگ است. بهار فصل رويش، شادي و زندگي‌ست و از منظر قرآن آيه و نشانه‌اي می‌باشد كه بايد مورد توجه اهل بصيرت قرار گيرد. خداوند متعال بارها در قرآن به فصل بهار و رويش گياهان اشاره كرده و كلماتي مانند « نبت » و «انبات» بسيار در قرآن ذکر شده که هدف اصلي آن از بحث زندگي و احياي مجدد طبيعت، تبيين و تمثيل واقعي از معاد و رستاخيز است.

مهم‌ترین آموزه‌های بهار

تنوع

در بهار، تنوع خاصي در رنگ‌ها و جلوه‌های طبيعت، درختان، گياهان و گل‌ها مشاهده می‌شود. زندگي متعادل نيز بايد برخوردار از تنوع ویژه‌ای باشد. كار، استراحت، اوقات فراغت، مطالعه، ورزش ، ارتباط با خدا و … همگي عناصري از يك زندگي متنوع بوده و در جاي خود، مهم و باارزش تلقي می‌شوند.

شادابي

بهارِ آكنده از شادابي و طراوت، به‌گونه‌ای معرّف تحول و دگرگوني در تمامي طبيعت است. زندگي ما نيز باید برخوردار از شادابي و سرزندگي باشد. بايستی در زندگي مشوّقِ روحِ شادماني و مسرت باطني باشيم و هر يك بر ديگري در اين امر، سبقت بجوييم.

تعادل

از زیبایی‌های بهار، تعادل در هواست؛ نه آن‌چنان سرد است كه گزنده باشد و نه آن اندازه گرم كه سوزنده باشد. هواي ملايم و نسيم فرح‌بخش بهار، جان‌ها را گرمي می‌بخشد. بايد در زندگی متعادل، با الهام از بهار، در روابط متقابل خويش به‌دوراز هرگونه افراط و تفريط، مناسباتي گرم و ثمربخش را پی‌ریزی کرد. روابط نه افراطي باشد كه به وابستگي و اتكاي بیش‌ازحد بينجامد و نه سرد و قهرآمیز كه بذرهاي محبت و عاطفه را از قلوب بركند.

تحول

طبيعت پس از دوره افسردگي و خمودي خزان در طراوت بهار به وجد می‌آید و دگرگونی‌هایی را در خودپذیرا می‌شود. اندام خشكيده گياهان و درختان درگذر از ركود و رخوت زمستان به شور و جذبه بهار، جوانه‌های حيات را برخود ظاهر می‌سازد. چنين تغيير و تحولي در طبيعت ، اين پيام را براي هر فردي در بردارد: “حال كه طبيعت متحول شد، تنها انسان‌ها كه برتر از طبیعت‌اند و اشرف مخلوقات، بايد دراين دگرگونی‌ها بر طبیعت سبقت جويند.  هر فردي بايد بينديشد كه نسبت به از دست دادن سرمايه عمر و سپري نمودن بهترين سال‌های زندگي، چه حاصلي اندوخته؟ و با چنين سرمایه‌ای، دست به چه معامله‌ای زده است؟ چنين اندیشه‌ای بارور و زاينده است و انسان را فراتر از پوچي و ابتذال، به رشد و تعالي می‌خواند.

حيات آفريني

بهار حیات است و حيات آفرين، آن‌گونه كه نسيم بهاري بر روح‌ها و جان‌ها می‌وزد، حياتي دوباره در كالبدها می‌دمد و به عبارتي، بهار علاوه بر سرزندگی، زندگي‌ساز نيز هست.
گفت پيغمبر به اصحـاب كبار تن مپوشانيـد از بـاد بـهار
آنچه با برگ درختان می‌کند بـا تن و جان شما آن می‌کند

سخن پایانی

بهار يعني آغازي دوباره بر پايانِ شيرين سختی‌ها، يعني اميدواري به شكفتن مجدد، يعني رستاخيز طبيعت، يعني حيات بعد از ممات و يعني اشتياق وصف‌ناپذیر زندگي. خردمندان بر اين موضوع واقف‌اند که به‌دنبال هر سپیده‌دم، شب سياهي نيز است و درپي هر بهار دل‌انگیزي فصل دگرگون‌گري است به نام برگ‌ريزان و زمستان! پس عقل حکم مي‌کند به‌دنبال هر سرور وشادماني، فرا رسيدن غمي را از ياد نرود و لازمه همه اين‌ها ابراز امتنان و واداي شکر است به بارگاه خداي منّان!

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن
قالب وردپرس