بانک مقالات

مبانی روان‌شناختی روش‌های تربیت دینی کودکان

غلامعلی افروز

برخی از فیلسوفان و انسان شناسان، حقیقت جویی را یکی از عمیق ترین خواسته های انسان می دانند. این مطلوب، در دوران کودکی و نوباوگی در شکل غریزه کنجکاوی در بعد شناختی، بروز پیدا می کند. این غریزه که، به اعتقاد نویسنده، زمینه خداجویی و بستر خلاقیت و خود شکوفایی است خود یک پدیده عاطفی-شناختی و مقدمه ظهور رفتارهای کنجکاوانه و پرسش های کاوشگرانه کودکان است. بنابراین، انسان از طرفی فطرتا کنجکاو است و از طرفی با نگاهی به مجموعه تعالیم و باید و نبایدهای دینی مخصوصا دین اسلام، معلوم می شود که این تعالیم، منطبق بر ویژگی های فطری و نیاز های اساسی انسان و زمینه ساز رشد و تعالی انسان هستند. نویسنده معتقد است که، عواطف و احساسات نقش مهمی در تکوین شخصیت افراد و روابط فردی و اجتماعی آنها دارند. بازخورد و بینشی دینی که خواستگاه رفتارهای مذهبی ما است خود حاصل از آمیزه دو عنصر شناخت و احساس نسبت به پدیده ها باورها و رفتارهای مذهبی است. با تاکید صرف بر استدلال و زبان منطق نمی توان استعداد فطری حقیقت جویی در کودکان را بیدار نگه داشت و پرورش داد. در تعلیم و تربیت به طور اعم و تربیت مذهبی بطور اخص و مخصوصا در دوران کودکی و نوجوانی توجه به نقش احساسخوشایند  نسبت به باورها و آداب و رفتارهای مذهبی، بسیار مهم و تعیین کننده است.

نویسنده بر لزوم شناخت نیازهای و ویژگی های عاطفی و ذهنی و اجتماعی کودکان و اهمیت شناخت شرایط و دوره های متفاوت رشدی در جهت تربیتی شایسته، تاکید می کند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن
قالب وردپرس