راه بر

پرهیز از شتاب‌زدگی

«و ايّاك و العجلة بالامور قبل اوانها[1]»؛ در كارها پيش از موعد عجله نكنيد و شتابزدگى به خرج ندهيد. اميرالمؤمنين در خطبه‌ى ديگرى، عجله كردن و پيش از موعد كار را انجام دادن، تشبيه مى‌كنند به چيدن ميوه قبل از رسيدن خودش. مى‌فرمايند: كسى كه ميوه را قبل از اوان چيدنش مى‌چيند، مثل كسى است كه براى ديگران زراعت كرده؛ يعنى خودش هيچ سودى نمى‌برد.

شما اگر در زمينى كه مال ديگرى است، تخمى بپاشيد، سودش را او مى‌برد؛ شما هيچ سودى نمى‌بريد.[2] بذرى كه داخل ملك خودتان مى‌كاريد و نهالى كه آن‌جا مى‌نشانيد و زحمتش را مى‌كشيد، اگر ميوه هم داد، ليكن ميوه را قبل از آن‌كه برسد و قابل استفاده بشود، چيديد؛ در واقع همه‌ى زحمات خودتان را به هدر داده‌ايد.

عجله و قبل از اوان به كارى دست زدن را حضرت در آن بيان مطرح مى‌كنند. اين‌جا هم كه مى‌فرمايند عجله نكن، «او التّسقط فيها عند امكانها»؛ تسقط هم نكن. تسقط، يعنى اهمال و كوتاهى كردن و كار را به تعويق انداختن. پس عجله و اهمال كارى هم ممنوع.[3]


[1] نهج البلاغه: نامه 53

[2] نهج البلاغه: خطبه 5

[3] بيانات در ديدار اعضاى هيأت دولت 17/7/1384

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن
قالب وردپرس