تربیت در تشکل

ضرورت کار تربیتی با وجود کمبود امکانات

استاد مجتبی وافی

ما در تابستان کارهایی می‌کنیم اما در طول سال تعطیل می‌شود و دوباره در تابستان شروع می‌کنیم اما هنر این است که با وجود این کمبودها کار تربیتی کنیم. اگر پول ندارید،  می‌توانید داخل مسجد بنشینید و با بچه‌ها حرف بزنید و بخندید. بروید مطالعه کنید و گوش خوبی برای بچه‌ها باشید، اینکه خرجی ندارد. اولین کاری هم که می‌کنید این باشد که به بچه‌ها اجازه سخن گفتن بدهید و خودتان گوش کنید.

قوی‌ترین مربی کسی است که کم‌تر از کلام استفاده کند. یکی از کارهای اساسی برای نفوذ در میان نوجوان‌ها و کار کردن، این است که گوش خوبی باشیم. پدر و مادرها هم باید «گوش» خوبی باشند تا بچه‌ها به سراغ «گوشی‌ها» نروند. اگر شما گوش‌های خوبی نباشید، بچه‌ها سراغ گوشی‌ها می‌روند؛ زیرا پشت‌شان یک گوش خوب است! خلاصه اینکه با وجود کمبود امکانات هم می‌شود کار کرد. مگر یک گوش خوب چه‌قدر خرج دارد؟ در مسجد بنشین و طوری باش که جوان‌ها حرف‌های دل‌شان را به تو بگویند. بچه‌ها کسی را ندارند که با آن‌ها حرف بزنند.

حالا بعد از اینکه این حرف‌ها را شنیدیم چه باید کرد؟ روشن است باید تلاش کنید؛ مگر خرازی و همت و… چه می‌کردند. بروید اسلحه پیدا کنید؛ اسلحه‌ این کار در قرآن و روایات است؛ در کتاب‌های آقای مطهری، صفایی، طاهرزاده و آیت‌ الله مصباح است. بروید بگردید و ببینید چه کسی کار تربیتی کرده، بخوانید و بیائید کار کنید. اگر پول هم نبود، نهایتش این است که برخی کارها تعطیل می‌شود، مثلا اردو برگزار نمی‌کنید و یا به فلان پارک نمی‌روید.

با همین امکانات اندک هم می‌توان کارهای بسیاری انجام داد. بله! اگر زمین چمن و سالن سرپوشیده هم مهیا شود، خیلی بهتر است. ان ‌شاء الله روزی مسئولین این‌ها را به شما واگذار می‌کنند ولی فرصتی نیست که بخواهیم منتظر شویم زیرا بار روی دوش‌مان است.

مسئولیت در برابر آیندگان

هرچند ما مذهبی‌ها در حیرت مانده‌ایم که با همین افراد پیرامون خود چگونه برخورد کنیم اما باید بدانیم که در برابر نسل آینده هم مسئولیت داریم. امام حسین علیه‌السلام در کربلا کاری کرد که قیام مهدی(عج) را رهبری کند؛ حسین علیه‌السلام بار نسل‌ها را در یک روز به‌تنهایی بر دوش کشیده؛ به همین خاطر می‌بینید که تمام هستی‌اش را فدا کرده است. اگر می‌بینید عاشورا این‌ گونه عظیم است، به این دلیل است که امام حسین علیه‌السلام قرار است تا قیام امام مهدی(عج) را رهبری کند. آنجا در کربلا دیگر ذبح یک گوسفند کافی نبود؛ خود علی اکبر(ع) باید برود؛ این بار خود حسین علیه‌السلام باید در قتلگاه سر به زمین بگذارد؛ چون بار نسل‌ها را امام حسین علیه‌السلام به دوش کشیده است.

اکنون ببینید که ما و شما چه‌قدر مسئولیت داریم. نباید بگذاریم بچه‌ها راحت بروند  و ما با خیال راحت نان کانون فرهنگی را بخوریم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن
قالب وردپرس