احادیث تربیتی

خوشا به حال آن‌ها که فرزندان خوبی تربیت کردند

امام صادق از رسول خدا (صلوات‌الله‌علیهما) نقل فرموده‌اند:

«مَرَّ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ ع بِقَبْرٍ يُعَذَّبُ صَاحِبُهُ ثُمَّ مَرَّ بِهِ مِنْ قَابِلٍ فَإِذَا هُوَ لَا يُعَذَّبُ فَقَالَ: يَا رَبِّ مَرَرْتُ بِهَذَا الْقَبْرِ عَامَ أَوَّلَ فَكَانَ يُعَذَّبُ وَ مَرَرْتُ بِهِ الْعَامَ فَإِذَا هُوَ لَيْسَ يُعَذَّبُ. فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ أَنَّهُ أَدْرَكَ لَهُ وَلَدٌ صَالِحٌ فَأَصْلَحَ طَرِيقاً وَ آوَى يَتِيماً فَلِهَذَا غَفَرْتُ لَهُ بِمَا فَعَلَ ابْنُهُ.»
الكافي، ج6، ص4

«عیسی بن مریم (علیهماالسلام) از کنار قبری گذر کرد که صاحبش در حال عذاب کشیدن بود. سال بعد نیز از کنار همان قبر گذشت، اما صاحب آن قبر دیگر عذاب نمی‌کشید.
عرض کرد: «پروردگارا! سال اول که از کنار این قبر عبور کردم، عذاب می‌کشید، اما امسال که عبور کردم، دیدم که او عذاب نمی‌کشد!»
خداوند به او وحی فرمود: «او فرزند صالحی داشت که جاده‌ای را تعمیر کرد و یتیمی را سرپرستی نمود و به‌همین‌خاطر او را در عوض کاری که پسرش انجام داد، آمرزیدم.»»

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن
قالب وردپرس