سبک تربیت

تربیت، از بشر آدم ساختن است!

تعریف و تبیین مفهوم تربیت

تربيت، از بشر، آدم ساختن است. آدم كسى است كه بر تمام استعدادهايش حاکم و ناظر است و به آن‏ها جهت می‌دهد.

تربيت، اين است كه استعدادهاى بشر تا حد یک انسان رشد كند. مراد از انسان، موجودى است كه از سطح غريزه‌‏ها بالاتر آمده و در حد وظيفه(مسئولیت) و انتخاب زندگى می‌كند و اعمالش از هوس‏‌ها و از غريزه الهام نمى‌‏گيرند.

انسان برخلاف حیوان، با غريزه‌‏ها و به خاطر غريزه‌‏ها زندگى نمى‏‌كند. او بايد از اين سطح بالاتر برود و حركت كند، آن هم حركتى نه به سوى آنچه در حد او و پايين‌‏تر از اوست، حركت به سوى وجودى برتر، بالاتر، بى‏‌نياز، بى‏‌مانند و نامحدود!

اين انسانِ آزادشده از اسارت‌ها، دلش با جلوه یا هوسى متلاطم نمی‌شود و فقط وظيفه است که در او حركت ایجاد می‌کند، آن هم وظیفه‌ای که از جانب پروردگارش است.

انسان‌های تربیت‌یافته‌ای که به عشق حق رسيده‏‌اند، جز با امر و اشاره‏ او به راهى نمى‌‏روند و با يك اشاره‌‏اش با سر مى‏‌روند. با كم‏ک‌ها تحريك نمى‏‌شوند و با كوچك‏‌ها اسير نمى‏‌گردند.

آن‏ها كه عظمت هستى را ديده‏‌اند و دنيا را در ميان هستى تماشا كرده‏‌اند و زمين را از بالا ديده‏‌اند، دنیا را بسیار کوچک به حساب می‌آورند و به آن قانع نمى‏‌شوند. حتى از بهشت و تمام هستى، آزادانه مى‏‌گذرند!

در اين جا مراد از تربيت روشن مى‏‌شود كه تربيت آن راه و آن نظامى است كه از بشر، انسان مى‌‏سازد. انسانى كه مى‌تواند بار امانت را به دوش بگيرد و قدرت‏‌ها، صنعت‏‌ها و تكنيك‌‏هاى پيشرفته در دست او و در زير پاى او، او را  بالاتر و جلوتر مى‌‏آورد و این‌ها نه‌تنها براى او غرور نمى‏‌آفرينند، بلكه وظيفه‏ هم مى‌‏سازند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن
قالب وردپرس