روزنگار تربیت

سینما و فرهنگ؛ یک بی‌مهری دوطرفه

به مناسبت بیستم شهریور روز سینما

اهالی فرهنگ، به‌خصوص دوستان فعال در عرصه تربیت، معمولا نگاه مهربانی به سینما ندارند و بعضا با دید یک رقیب به آن می‌نگردند. در این شکی نیست که سینمای ایران جولان‌گاه روشن‌فکرانی است که آثارشان چندان با مبانی فرهنگی و تربیتی سازگار نیست و حتی در برخی تولیدات در تضاد است، اما باید این تلنگر را به متصدیان فرهنگی و تربیتی وارد کرد که چه‌ مقدار جایگزین برای تولیدات آفت‌زا در این فضا داریم؟ و چه راه‌کارهایی برای استفاده از ظرفیت‌های سینما داریم؟ و یا اصلا به این فکر بوده‌ایم که نیروهایی را تربیت کنیم و وارد این حوزه اثرگذار کنیم؟
درنظر داشته باشیم که در همین سینمای روشن‌فکرزده، هنرمندان دغدغه‌مندی داریم که با تحمل سختی‌ها و زخم‌زبان‌ها روزبه‌روز خود را به بدنه سینما تحمیل کرده و با آثارشان مخاطب را برای شنیدن حرف‌های جدید و جدی به تاریک‌خانه سینما می‌کشانند.
دیگر نمی‌توان ادعا کرد که سینما جای بچه‌ها و خانواده‌ها نیست! این روزها انیمیشنی مثل «فیلشاه» با الهام از یک قصه قرآنی، نه‌تنها آسیب تربیتی ندارد، بلکه با استفاده از ظرافت‌های هنری و فنیِ روز دنیا، حاوی بسیاری از آموزه‌های تربیتی و اخلاقی برای کودکان و نوجوان است.
پس می‌شود این بی‌مهری را کنار گذاشت و به سینما به‌عنوان یک فرصت اندیشید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن
قالب وردپرس