سبک تربیت

آیا تربیت، امکان‌پذیر است؟

در مورد امكان تربیت بحث‏‌های مختلفی مطرح شده است، ‏که آيا تربيت کردن ممکن است يا خیر؟ در جواب به اين سؤال بايد گفت:

۱ـ هر پديده‌‏اى كه از قانون و از نظام عِلّی و معلولی برخوردار باشد، ناچار امكان تربيتش هم هست. هنگامى كه قانون‏‌ها شناخته شدند، تسخير مى‌‏شوند و در دست انسان اسير مى‏‌گردند، و از جبر قانون‏‌ها برعليه همان‏ پدیده‌ها بهره‏‌بردارى مى‌‏شود.

امروز در سايه‏ همين شناخت علمى و علّيّتى، حتى درخت‏‌ها و حيوان‏‌ها تربيت شده‌‏اند و به شكل دلخواه درآمده‌‏اند. در چنين موقعيتى آيا انسان را نمى‏‌توان تربيت كرد؟ در حالى كه انسان با عليت‏‌های متضاد و رقابت جبرهای گوناگونی که همراه دارد، امكان حركت و آزادى بيشتری هم برايش وجود دارد.

پس انسان چه مجبور باشد و چه آزاد(مختار)، تربیتش ممکن است؛ حال اگر مجبور باشد، با شناخت قانون‏‌هاى حاكم بر خود، تربیتش ممکن است، و اگر آزاد باشد، این خودش است که مى‌‏تواند خودش را بسازد و از رقابت استعدادها و تضاد نيروهايش بهره‌برداری کند.

۲ـ بالاتر از تجربه چه دليلى داریم؟ چرا در امكان تربيت بحث كنيم، درحالی كه نمونه‏‌هايش را مى‏‌بينيم و شاهد وقوع آن درتاریخ هستيم.

مگر نبوده‏‌اند یا نیستند كسانى كه با يك عشق، از یک زندگی عادى به عظمت‏‌ها و به لطافت‏‌هاى روحى‏ رسيده‌‏اند و به اوج شعر و شعور راه يافته‌‏اند؟ اين عشق، چه عشقِ به ثروت و قدرت باشد، چه عشق به زيبايى، و چه عشق به محبت باشد، هم فرهاد ساخته و هم مجنون و هم ابراهيم ساخته و هم اسماعيل و تاکنون كارهای بسیار دیگری هم کرده است.

جمع‌بندی

در درون انسان دريايى جریان دارد از رودخانه‏‌هاى عشق، ترس، اميد، تقليد، تلقين، تحميل و … و هر كدام از اين عامل‏‌ها مى‏‌توانند انسان را بسازند و تربيت كنند و مى‏‌توانند او را پيش برانند، عقب ببرند و يا راكد نگاه دارند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن
قالب وردپرس