سبک تربیت

آگاهانه تنبیه کنیم!

توجه به چند نکته هنگام تنبیه کودک

استفاده از عامل تربیتی ترس و تنبیه نیاز به اصول و روش‌هایی دارد که در ادامه به آن‌ها اشاره می‌شود:

۱ـ مربى بايد به اعصاب خود مسلّط باشد، نه اين­كه گاهی برای تسكين یافتن اعصاب خود كودك را تنبیه کند. مجازات بايد به‌عنوان ايجاد ترس و ايجاد يك عامل تربيتى باشد، بنابراین نفسِ تنبیه مطلوب نيست، بلكه كيفيت و چگونگى آن مورد نظر است.

۲ـ صحنه مجازات باید با نگاه­‌های تیز، حركات تند و فريادهاى بلند و حتى از دور باشد. بايد اين صحنه با شخص‏ ديگرى(واسطه) كه او هم با صدايى كوتاه و ريز مسأله را توجيه مى‏‌كند، همراه شود تا تأثير مطلوب را ایجاد کند.

۳ـ مربى بايد درد را بشناسد، عامل درد و طبيعت مريض را بشناسد و از عواملى كه با اين طبيعت و با اين زمينه هماهنگ است، كمك بگيرد. اين مسلم است كه طبيعت‏‌ها و روحيه‏‌ها با هم فرق مى‏‌كنند و هيچ‌گاه دو مريض مبتلا به يك درد و با طبيعت‏‌هاى مختلف، با يك دارو درمان نمى‏‌شوند. مسأله تربيت را نمى‏‌توان سرسرى گرفت و با مجازات و ترساندن بى‏‌موقع، به نتيجه رساند.

۴ـ به‌كار گرفتن اين عوامل، احتياج به تسلط، آگاهى و تجربه دارد و چه بسا هر كدام از اين عوامل در غير مورد خود، اثر معکوس بگذارد و نتيجه معكوس بدهد؛ چه بسا روح‏یه‌ تندى كه از كتك و ترس، آرام نگيرند اما با محبّت يا قهر و خواهش رام شوند. چه بسا روحيه‏‌هاى طماع و سركش كه با جايزه و پاداش، تنبيه شوند و به تسليم وادار گردند و چه بسا روحيه‏‌هايى كه با طعنه و كنايه زودتر ادب شوند.

۵ـ گاهی مربى احتياج به «واسطه»اى دارد كه مطلب را توضيح دهد و با صحبت‏‌هايش عقده بچه را بگشايد و عكس العمل او را كنترل كند. اين واسطه خواه مادر يا ديگرى، بايد زیرک و تعليم ديده باشد. واسطه باید بتواند با توضيح و تلقين به کودک، او را به جرم خودش آشنا كند و به اعتراف وادار نمايد و با اين جمله كه «قول داده ديگر اين كار را انجام ندهد» و يا اين­كه بگوید «بگو اشتباه كردم، متوجه نبودم و ديگر تكرار نمى‏‌كنم»، پادرميانى كند. بعد هم در خلوت با طفل صحبت كند كه «چرا تو، كودكِ به اين خوبى، يك چنين كارى را انجام دهى؟! چرا بايد پدر يا مادرت را كه اين همه به تو علاقه دارند، اذيت كنى كه آن‌ها مجبور شوند با تو چنين كنند؟!»

۶ـ مربى بايد اين آگاهى را داشته باشد كه در حضور  واسطه‏‌هاى خام و بى‏‌ظرفيتى كه اغلب علاقه زيادى به بچّه دارند و محبّت بی­‌جا دارند، تنبيه نکند و مسأله را نديده گيرد و اين طور وانمود كند كه متوجه قضيه نشده و نفهميده است؛ چون اگر خود را متوجه نشان دهد و تنبيه نكند، بچه به قدرت واسطه و ضعف مربى پى مى‌‏برد.

1 نظر در “آگاهانه تنبیه کنیم!”

  1. خیلی از پدر و مادرها به دانستن این مطالب نیاز دارن و متاسفانه رسانه ها چیزی به آنها یاد نمی دن. ممنون از همراه مربی.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن
قالب وردپرس