سبک تربیت

مسئولیت من چیست؟

هر یک از ما در قبال خودمان و دیگران وظایفی بر عهده داریم. قبل از آنکه بخواهیم به این وظایف عمل کنیم، باید در تشخیص آنها دقیق باشیم و به این پرسش پاسخ دهیم که مسئولیت من دقیقا چیست؟ براى شناخت وظیفه و مسئولیت تربیتی به چند مقدمه مهم نیاز داریم:

الف)آزادى از اسارت‏‌ها و هواها

باید از اسارت ها رها بود تا درست دید و فهمید. انسان آزاد وظیفه اش را دقیق تر تشخیص می دهد. آزادى از اسارت‏‌ها با شناخت عظمت انسان و شناخت وسعت هستى و شناخت‏‌هاى دیگر به‌دست مى‏‌آید. بچه­‌ای که تا دیروز اسیر توپ­‌ها و عروسک‏‌هایش بوده، وقتی بزرگ می­‌شود، از آن‏‌ها بیزار می‌­شود؛ چرا که او به وسعتى رسیده ‏و عظمت و بزرگى­‌اش را شناخته ‏است.

ب) میزان و سنجش

براى میزان و سنجش، نیروى عقل به­ کار می­‌آید. براى اطمینان بیشتر مى‏‌توان از میزان‏‌هاى دیگر نیز بهره‌‏مند شد.

ج) مشورت‏

هنگام مشورت نباید اسیر برداشت‏‌ها و حرف‏‌ها بود، بلکه باید ملاک‏‌ها را به‌دست آورد. باید از اطلاعات و آگاهى‏‌هاى دیگران بهره‌‏مند شد، آن اطلاعات را سنجید و سپس انتخاب کرد. مشورت به این معنا نیست که انسان چشم خود را ببندد و به گفته مشورت­‌دهنده عمل کند، بلکه بهره‌­گیری از چراغ‌‏ها و فکرهاى دیگر است. این اشتباه است که انسان با امر و نهى دیگران حرکت کند. چه ­بسا آنچه که ملاک نهى انسان است، موجب حرکت و تشویق او باشد؛ چرا که شرایط، موقعیت‏‌ها و محیط‌­ها یکسان نیستند.

د) اولویت

در نهایت باید ملاکی برای اولویت­‌بندی وظایف به‌­دست آورد تا با وجود کمبود فرصت و توانائی، مهم‌­­ترین و لازم‌­ترین کار را مشخص کرد و به آن پرداخت. در این صورت است که تعدد کارها انسان را سردرگم نمی­‌کند و او را به اضطراب نمی‌­اندازد. چرا که او می‌­تواند تشخیص دهد که مهم­‌ترین وظیفه­‌اش در هر لحظه چیست و در آن لحظه کاری جز آن از او نمی­‌خواهند و اگر به وظایف دیگرش هم نرسید، بر او حرجی نیست.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن
قالب وردپرس