سبک تربیت

فرزندمان را برای چالش‌های پیش رویش آماده کرده‌ایم؟

استاد غنوی

یکی از مهم‌ترین عوامل عدم موفقیت در زندگی‌­های مشترک و بالارفتن شدید آمار طلاق، ما پدر و مادرها هستیم چون فرزندان‌مان را برای زندگی خانوادگی آماده نمی‌کنیم. آن‌ها تنها برای­ رفتن به دانشگاه آماده می­‌شوند. بعد وقتی به دانشگاه می‌­رویم و در آن فضا جوانان‌مان را مشاهده می‌­کنیم، می­‌بینیم نتیجه­ زحمات‌مان چه بوده است!

اکثر کاستی‌ها به نحوه­ تربیت پدر و مادرها برمی‌گردد. فرزند ما بلد نیست چگونه با دیگران ارتباط برقرار کند، بلد نیست چگونه گفت‌وگو کند، بلد نیست انتقاد کند یا با یک انتقاد روبرو شود. بلد نیست چگونه با شکست روبرو شود. نمی‌­تواند درک کند که انسان گاهی موفق نمی‌­شود، گاهی شکست می­‌خورد، در حالی‌که ادب شکست خوردن، خودش ادب بزرگی است.

اگر  به فرزندان‌مان آداب و مهارت‌های زندگی را نیاموزیم، فردا که مثلاً دخترمان به خانه­ شوهر می­‌رود، اصلاً آمادگی برخورد و تعامل با یک مرد را ندارد. اصلاً باور ندارد که در خانواده وظایف تقسیم می‌­شود، کارهایی برعهده­ مرد است و کارهایی برعهده­ زن است زیرا در زمان دوشیزگی، تنها کارش درس خواندن بود. پدر و مادر هم می‌گفتند، تو نمی­‌خواهد به چیزی دست بزنی، تو فقط درست را بخوان! حالا هم که ازدواج کرده هیچ کاری را بلد نیست. اصولاً انتقاد و پذیرش نقص و کمبود را نمی­‌شناسد. دوتا ایراد که از کار یا رفتارش گرفته شود، قهر می‌­کند و به خانه پدرش برمی‌گردد!

سخن پایانی

ما هنوز محدوده­ آداب را درست تشخیص نمی‌­دهیم؛ آداب صحنه‌های مختلف زندگی که با آموختن آن‌ها انسان توانا می­‌شود که در هر عرصه­‌ای چگونه رفتار کند. درست است که تربیت فرزند کار بسیار با ارزشی است، اما ارزش آن از این رو است که چندان کار ساده ای هم نیست! جالب آن است که خیلی از بزرگ‌ترها هم هنوز با این مهارت‌ها آشنا نیستند. اگر ما خودمان این آداب را نشناسیم، چگونه به فرزندمان یاد بدهیم. وقتی به مسائل فرزندمان نگاه می‌کنیم، تازه متوجه می­‌شویم که خودمان چه چیزهایی را نمی‌­دانیم و عمل نکرده‌­ایم. در همه­ این زمینه‌ها کتاب و درس و مشاور هست، می‌­توانیم برویم و یاد بگیریم. اگر چنین کردیم دیگر آموختن مهارت‌ها به فرزندمان باری بر دوش‌مان نخواهد بود بلکه یک فرصت و موقعیت برای رشد خودمان خواهد بود.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن
قالب وردپرس