تربیت در تشکل

هدفگذاری صحیح، راه‌حل مشکلات مجموعه­‌های فرهنگی

برای حل کردن مشکلات مجموعه‌های تربیتی ابتدا باید سرِ نخ تنوع­‌ها، سلیقه‌گرایی­‌ها، روش‌مند نبودن برنامه­‌ریزی­‌ها و نداشتن مدیریت­‌ها پیدا شود. کلید حل همه این مشکلات و آسیب­‌ها هدف­گذاری مستند و روش‌­مند است. با هدف‌گذاری در مجموعه تربیتی بیشتر آشنا شویم:

الف) تفاوت «هدف‌­گذاری» با «هدف داشتن»

نخستین مؤلفه‌­ای که در این راه‌حل بنیادین مد نظر قرارگرفته این است که هر مجموعه فرهنگی باید برای فعالیت­‌های خود هدف داشته باشد. ممکن است پرسیده شود: با توجه به اینکه هیچ فرد یا گروهی حرکت خود را بدون هدف آغاز نمی­‌کند، منظور این جمله چه می­‌تواند باشد؟  نکته‌­ای که باید به آن توجه داشت این است که هدف­‌گذاری چیزی غیر از هدف داشتن است. هدف‌گذاری به این معنا است که فرد یا گروهی پس از مطالعات و تأملاتی که برای شناخت مجموعه‌­ای از عناصر انجام م‌ی­دهند و براساس شناخت‌شان از آن عناصر، مقصد و هدفی برای خود و مجموعه تعیین کنند و صرف اینکه فرد یا گروهی به راه بیفتد و به سویی حرکت کند به این معنا نیست که هدف­‌گذاری محقق شده است.

ب) استناد اهداف

دومین مؤلفه، مستند بودن اهداف است. باید توجه داشت که در عرصه­‌های مربوط به انسان مانند تربیت نمی‌­توان به هر طریقی و با استفاده از هر منبعی هدف­‌گذاری کرد. هدف‌­هایی که برای فعالیت­‌های فرهنگی و تربیتی تعیین می­‌شوند باید مستند به منبعی باشند که به انسان، شرایطش،  مسیر و مراحل حرکت او آگاهی و احاطه کامل داشته باشند.

ج) روش‌­مندی اهداف

مؤلفه سوم اینکه هدف­‌گذاری باید روش‌­مند باشد. تعیین اهداف این­گونه نیست که هر کس که با اندکی تأمل به چیزی برسد بتواند آن را به عنوان هدف معرفی کند. دست‌یابی به اهداف، خود روش ویژه‌­ای دارد.

حرف نهایی

فعالان فرهنگی باید یک نگاه جامع به مجموعه حرکت­‌های موازی و هم‌سوی حرکت خودشان داشته باشند تا نقاط امتیاز، مشکلات و موانعی که سر راه آن‌ها بوده و هست و نیز راه­‌حل­‌هایی که به کار گرفته­‌اند را بشناسند و از آن‌ها بهره ببرند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن
قالب وردپرس