سبک تربیت

ضرورت روحیه تفکر و استدلال در کودک

استاد تهوری

مشکل عمده بچه‌های این دوره و زمانه این است که اصلاً علتی برای فکر کردن نمی‌بینند زیرا آن‌ها عادت کرده‌اند که در زندگی روزمره‌شان همه چیز برای‌شان آماده باشد بنابراین جای فکر کردن برای‌شان نیست. خیلی از مسائل برای‌شان بدیهی است؛ در حالی که بدیهی‌ها درواقع دارای اشکال است. بسیاری از امور برای ما بدیهی است زیرا در دوره کودکی به علت ضعف قوه عقلانیت‌مان، استدلالی برای آن درنظر گرفته‌ایم و مبهوت همان استدلال شده‌ایم و آن را پذیرفته‌ایم.

بچه‌ها باید بعد از اینکه شخصیت‌شان مستقل شد، فکر و استدلال را یاد بگیرند. البته مقصود این نیست که باید صبر کنیم که اول بچه مستقل شود و بعد آموزش تفکر را شروع کنیم بلکه مقصود این است که این‌کار بعد از شکل‌گیری شخصیت، ضرورت پیدا می‌کند اما  آموزشش از همان زمان تولد بچه شروع می‌شود. باید از همان زمان که می‌توانیم با بچه حرف بزنیم، به فکر کردن عادتش بدهیم.

روش ایجاد روحیه تفکر و پرسش‌گری در بچه

در گام اول باید بچه‌ها را تمرین بدهیم که درباره هر چیزی  حتی در امور بدیهی فکر کنند. بچه‌ها بدیهی‌ترین چیزها را می‌پرسند. ما باید این روحیه را تقویت کنیم که وقتی در جوّ جامعه مسائلی را  برای او بدیهی تصویر کردند، روی آن بدیهی هم بایستد و اشکال کند. باید حالت تفکر و پرسش برای بچه‌ها ایجاد کنیم.

در گام دوم باید روش فکر کردن را به او بیاموزیم؛ اینکه از کجا شروع کند و چگونه سؤال را تحلیل کند و از سؤال به جواب برسد؛ چگونه جواب غلط را تشخیص دهد و آن را حل کند. این دو گام از کارهای اصلی است که باید انجام شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن
قالب وردپرس