سبک تربیت

شیوه‌های تربیتی مناسب برای جامعه امروزی

استاد تهوری

User Rating: 1.75 ( 1 votes)

اشکالی که به خیلی از کارهای تربیتی وارد می‌شود، این است که تربیت‌هایمان ناپایدار است زیرا متناسب با محیط و حالت کودک نیست. کودک تأثیرپذیر است و از طرفی محیط هم متضاد است. در این محیط هر چه بکاری، حاصلش در دست باد است و باد می‌برد.

سؤالی که پیش می‌آید این است که چگونه در محیط باز و جامعه متضاد شروع به فعالیت کنیم و برای کودک از معارف بگوئیم؟  آیا باید معارف را سنگین‌تر و استدلالی‌تر بیان کنیم یا محیط را به محیطی استریلیزه تبدیل کنیم؟ چه باید کرد؟ مشکل کودک این است که مانند مایع است و در هر محیطی و هر ظرفی شکلش عوض می‌شود. چه کنیم که تأثیرپذیری او از بین برود؟ چه کنیم که خودش شکل، شخصیت و هویت داشته باشد؟ چه کنیم که بچه‌ها از خودشان هویت مستقلی داشته باشند و تکیه‌شان در زندگی به دیگران نباشد، بلکه به خودشان باشد. کار تربیتی، کاری زمان‌بر است و طول می‌کشد اما شدنی است. ما با انسان سر و کار داریم، با آهن سر و کار نداریم که داغش کنیم و بر سرش چکش بزنیم و حالتش را عوض کنیم.

یک مبنای اساسی در تربیت

تربیت مبنایی اساسی دارد و آن مبنا این است که آدم‌ها باید به روشی تربیت شوند که خودشان انتخاب‌گر باشند. اگر خودشان انتخاب‌گر نباشند، روش انتخاب‌شده انسانی نیست. در چنین شرایطی ناچارید که مقداری حوصله داشته باشید. ما باید با بچه‌ها کار کنیم که هویت مستقل داشته باشند.

شاه‌کلید اصلی هویت مستقل چیست؟

شاه‌کلید اصلیِ هویت مستقل اعتماد به نفس است. هر کسی باید بتواند به خودش نگاه کند و به خودش تکیه داشته باشد. ما بچه‌ها را با اعتماد به نفس بار نمی‌آوریم. از کودکی هرکاری می‌خواهد بکند، پدرش برایش انجام می‌دهد؛ به او می‌گوید: تو نمی‌توانی. دست نزن. صبر کن. از اول  تصور بچه این‌گونه می‌شود که من نمی‌توانم کاری بکنم؛ باید بابایم بگوید و مامانم اجازه بدهد! هرچه هم بیشتر به جلو می‌رویم، محیط‌هایمان به این سمت حرکت می‌کند و بچه‌هایمان اصلاً مستقل بار نمی‌آیند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن
قالب وردپرس