احادیث تربیتی

از نام‌گذاری تا ازدواج

از رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) نقل شده است که فرمودند:
«مِنْ حَقِ الْوَلَدِ عَلَى وَالِدِهِ ثَلَاثَةٌ؛ يُحَسِّنُ اسْمَهُ وَ يُعَلِّمُهُ الْكِتَابَةَ وَ يُزَوِّجُهُ إِذَا بَلَغَ.»
روضة‌الواعظين‌، ج۲، ص۳۶۹.

«از حقوق فرزند بر گردن پدرش، سه چیز است:
نامی زیبا بر او بگذارد
نوشتن را به او بیاموزد
و هروقت بالغ شد (۱)، او را به ازدواج درآورد.»(۲)

توضیحات

(۱) بلوغ؛ یعنی «کاملاً رسیدن به چیزی» و در این عبارت یعنی آمادگی کامل برای ازدواج.
(۲) متأسفانه بسیاری از والدین در قبال این حق اساسی فرزندانشان کوتاهی می‌کنند. این کوتاهی در دو مرحله صورت می‌پذیرد:
– هم در مرحله بلوغ؛ یعنی وقتی فرزند به سن ازدواج رسید، کوتاهی می‌کنند و به بهانه‌های مختلف، شرایط ازدواج او را فراهم نمی‌کنند.
– و هم در مرحله پیش از بلوغ؛ یعنی پیش از آن‌که فرزند به سن بلوغ برسد، او را آماده ازدواج نمی‌کنند. به‌همین‌خاطر است که در جامعه با دختران و پسرانی مواجهیم که سنشان روز به روز بیشتر می‌شود، اما نه آمادگیِ تحمل بارهای زندگی مشترک را دارند و نه تمایلی به پذیرش این مسؤولیت.
بنابراین شایسته است:
والدین با سپردن مسؤولیت‌های مختلف؛ مثل مسئولیت نگهداری و مدیریت برادرها و خواهرهای کوچک‌تر و انجام بعضی کارهای خانه، شانه‌های فرزندانشان را برای تحمل بار زندگی آماده کنند.
یا خودشان یا از طریق واسطه، دانستنی‌ها و مهارت‌های لازم برای همسرداری را به آن‌ها بیاموزند. البته این مهارت‌ها در وهله اول با مشاهده رفتار والدین به فرزندان منتقل می‌شود.
آنان را به لحاظ ذهنی برای «ازدواج در اولین فرصت» آماده نمایند.
هنگام برنامه‌ریزی اقتصادی خانواده، مخارج ازدواج فرزندان را نیز از سال‌ها پیش در نظر داشته باشند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن
قالب وردپرس