تربیت در تشکل

رابطه خود را با دیگر مجموعه‌ها و فعالان فرهنگی قطع نکنید

استاد هادی‌زاده

یکی از آسیب‌­هایی که  در کارهای‌مان داریم، این است که ارتباط‌­مان با دیگر فعالان و مجموعه­‌های فرهنگی تنظیم نیست. بعضی­‌ها پشت سر هم در کار طرف مقابل کارشکنی می‌­کنند. بعضی­‌ها فقط زبان نقادی دارند؛ آن هم نقدهای تیز و برنده و نه سازنده! برخی برای اینکه خودشان را بالا ببرند، دیگری را خرد می‌کنند و برای اینکه عملکرد مجموعه خودشان را تطهیر کنند، شروع به تخریب طرف مقابل می‌­کنند.

همه با هم در مسیر تربیت

اگر هدف درست تعیین شده باشد خواهیم دید که در این جامعه نوجوانان فراوانی هستند که تشنه هدایت‌اند و باید به آن‌ها کمک کرد تا به مقصد برسند و باز خواهیم دید که ما و مجموعه ما به تنهایی نمی‌­توانیم این همه نوجوان و جوان را به مقصد برسانیم  و همچنین خواهیم دید که حتی اگر بتوانیم تعداد اندکی از این گروه بی­‌شمارِ تشنه هدایت را تربیت کنیم، وقتی این عده ناچیز با گروهی که هنوز هدایت نشده‌­اند رفت و آمد کنند، در معرض آسیب خواهند بود.

آن­گاه اگر کسی در گوشه‌ه­ایی از این جامعه کوچک‌ترین مقدار از این بار عظیم را از روی دوش ما بردارد، حاضریم دستش را ببوسیم. آن وقت تمام فکر و تلاش‌ ما  این خواهد بود که هر طور شده به آن فرد یا مجموعه کمک کنیم تا بتواند بار بیشتری را به دوش گیرد. در این صورت دیگر به جای اینکه سعی کنیم در کار دیگری کارشکنی و یا با نشان دادن عیب و ایرادها تخریبش کنیم، اطلاعات و آموزش­‌های مورد نیازش را به صورت مستقیم به او می‌­دهیم و اگر دیدیم تحمل آموزش مستقیم را ندارد، از راه غیرمستقیم او را توانمند می‌­کنیم.

تأثیر اهداف بلند و مستند

هدف بلند و مستند این‌­چنین تأثیری در روابط ما دارد که دیگر نمی­‌خواهیم کار به نام ما تمام شود. تنها با داشتن این هدف بلند است که می­‌فهمیم به تنهایی نمی‌­توانیم بار را به مقصد برسانیم و در این صورت سعی می­‌کنیم افرادی که ضعیف‌اند اما دغدغه و سوز فعالیت دارند را هم به راه بیندازیم و به آن‌ها کمک کنیم و حتی از کارهای ناقص آن‌ها بهره بگیریم!

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن
قالب وردپرس