تربیت در تشکل

چرا برخی از مجموعه‌های تربیتی به‌سمت هدفگذاری مناسب نمی‌روند؟

آسیب‌شناسی مجموعه‌های تربیتی از جهت هدف‌گذاری مناسب

جا دارد به این سؤال پاسخ دهیم که چرا بعضی از تشکل‌های تربیتی به‌سوی هدف‌گذاری مناسب نرفته‌اند؟ در جواب باید گفت، عوامل زیادی در این مسئله دخیل‌اند که برخی از آن‌ها را مرورخواهیم کرد:

الف ـ قانع بودن به کم‌ها

گاهي اوج هدف افراد و مجموعه‌ها در تربیت این است که جوانی را نمازخوان كنند یا نوجوانی را به‌سوی مسجد بکشانند، در حالی که این اولین قدم در هدف غائی تربیت است. اگر قرار بر ایجاد تمدن اسلامی و زمینه‌سازی برای ظهور باشد، این هدف‌ها بسیار ناچیز است.

ب ـ عمل‌زدگی

برخی مجموعه‌ها به شدت عملیات‌زده هستند و زمان، توان و حوصله‌ای برای پرداختن به مباحث فکری و نظری ندارند. پذیرش ضعف و تسلیم در مواجهه با مسائل فکری و زیربنایی باعث شده عده‌ای از مجموعه‌ها هدف کلانی را برای خود انتخاب کنند و برخی هم به هدف‌های دم‌دستی قانع ‌شوند.

ج ـ سلیقه‌ای عمل کردن

برخی مجموعه‌ها به فعالیت فکری و عمیق در مباحث تربیتی اعتقادی ندارند و با  اکتفا کردن به علم خود و به‌صورت سلیقه‌ای اهدافی را معین ساخته و در راستای آن‌ حرکت می‌کنند.

د ـ نداشتن نیروی مناسب

برخی از مسئولین مجموعه‌های ترتیتی به خوبی به امر هدف‌گذاری واقف‌اند اما به دلیل نداشتن نیروی مناسب فکری برای تدوین اهداف، به هدف‌های حداقلی و دم دستی اکتفا می‌کنند.

کلام آخر

طراحی نظام اهداف تربیتی نیاز به مطالعه و پژوهش‌های روش‌مندی در مباحث تربیتی دارد. برای طراحی چنین نظامی می‌توان از افراد متخصص در علوم تربیتی استفاده کرد. مجموعه‌هایی که در ابتدای راه قرار دارند و قدرت علمی و تجربه‌ لازمی برای تعیین و طراحی اهداف تربیتی ندارند، می‌توانند از نظام‌های تربیتی موجود و یا کتاب‌های تربیتی‌ کارشناسان تربیت دینی استفاده کنند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن
قالب وردپرس