سبک تربیت

نشان دادن به جای گفتن؛ موثرترین روش تربیتی

استاد هادی زاده

اگر کسی از یک عصبانیتی برخوردار باشد، درست می بینید عصبانیت در رفتار بچه او هم هست؛ بچه ها مثل آینه زلال، شفافند، آن چه شما نشان می دهید و بروز می دهید آن ها به شما منعکس می کنند.

می دانید موثرترین کار در محیط خانواده از جهت تربیتی چیست؟

بچه ها بیش از اینکه به کلام من و شما و یا به سخن و وعظ و نصیحت من و شما توجه کنند به اعمال و رفتار ما توجه می کنند.

روحیات و حالات خودتان را در نظر بگیرید اگر اجتماعی هستید، در زندگی نشاط دارید فرزند شما نیز این خصوصیات را یاد می گیرد.

بچه ها به ما نگاه می کنند. تصور نکنید کودک باید به سن و فهم و دقت برسد تا به رفتارهای ما توجه کند و در مورد آن ها دقیق شود، نه اینگونه نیست. اجتماعی بودن من، با نشاط بودن من و صفات دیگر من حتی در بچه ای که هنوز در گهواره است نیز اثر می گذارد. به اطرافتان نگاه می کنید و ملاحظه می کنید که آن پدر و مادری که یک مقدار بسته و محدود رفتار می کنند فرزندانشان نیز همین حالت را دارند؛ البته این نقش وراثت را نفی نمی کند.

اگر کسی از یک عصبانیتی برخوردار باشد، درست می بینید عصبانیت در رفتار بچه او هم هست؛ بچه ها مثل آینه زلال، شفافند، آن چه شما نشان می دهید و بروز می دهید آن ها به شما منعکس می کنند.

شما تلاش دارید بگویید پسرم این جوری باش؛ دخترم آن طوری باش. او دارد نگاه می کند می بیند شما که میگویید، عملتان به گونه دیگری است. کودک به این تناقض کار ندارد. او در سنین پایین بیشتر از اینکه به حرف مستند باشد به رفتار مستند است؛ گاهی هم پیش می آید که وقتی خودمان انجام می دهیم خیلی به آن حساس نیستیم ولی فرزندمان که انجام می دهد به او حساس می شویم؛ درحالیکه خودم آن رفتار را انجام می دهم به کودکم می گویم انجام نده.

یک موقع به پسرم می گفتم دستت را که می شویی با لباست خشک نکن، با حوله خشک کن! می دیدم باز هم او دستش را با لباسش خشک می کند، یک دفعه که دقت کردم دیدم وضعیت خودم هم همین است؛ خودم غافلم که وقتی وضو می گیرم و سریع می خواهم کاری انجام دهم دستانم را با لباسم خشک می کنم این کار را انجام می دهم و به او می گویم انجام نده.

حتی کلمه هایی که به کار می برید همین کلمه ها را بچه ها تحویلتان می دهند. گاهی می خواهید به بچه بگویید که فلان کلمه را استفاده نکن ولی قبل از اینکه به او بگویید این کلمه زشت است و نباید در کلماتت به کار ببری، ابتدا بررسی بکنید که در گفتگوهای محیط خانواده یا در روابط اجتماعی تان کجا این کلمه به کار رفته است. مسلم بدانید که کودک از آنجا یاد گرفته است. این طور نیست که کودک جایی با آن کلمه برخورد نکرده باشد و از خودش گرفته باشد.

بچه ها به ما نگاه می کنند و اعمال و رفتار ما را زیر ذره بین قرار می دهند و کمتر به توصیه ها و نصیحت های ما توجه دارند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن
قالب وردپرس