سبک تربیت

در برابر نوجوان مستقل چه واکنشی داشته باشیم؟

شاید برای پدر و مادرها و مربیان تربیتی سؤال باشد که چرا نوجوان‎ تا چند وقت قبل تمام برنامه‌هایش را با آن‌ها تنظیم می‌کرد، اما به‌یک‌باره به استقلال‌طلبی روی آورده است. سؤال دیگر اینکه در برابر چنین حالتی چه باید کرد؟  پاسخ را در چند نکته ذکر می‌کنیم:

۱ـ هویت و استقلال، خط قرمز نوجوانی

هویت و استقلال برای نوجوان از اهمیت بالایی برخوردار است و به‌نوعی خط قرمز و مهم‌ترین سرمایه‌اش به‌شمار می‌آید. هر کسی به استقلال و هویت نوجوان احترام بگذارد، از او حرمت می‌بیند و هر کسی آن را نادیده بپندارد  و یا به تمسخر بگیرد، کینه و نفرتش را نصیب خود می‌سازد.

بهترین راه احترام گذاشتن به استقلال نوجوان، تصمیم نگرفتن به جای او و ایجاد محیط مناسب برای اظهار آزادانه‌ افکارش است.

۲ـ دوری از مستقیم‌گویی در حفظ احترام به استقلال‌طلبی نوجوان

گاهی والدین می‌کوشند احترام‌شان به استقلال نوجوان را به‌طور مستقیم و در قالب جمله‌هایی بیان کنند که برای او چندان رضایت‌بخش نیست. برای مثال، جمله‌هایی مثل «از تو خوشم می‌آید»، « برای خودت مرد شده‌ای»، «آفرین به دخترم»، «من به استقلال تو احترام می‌گذارم»، «من هیچ‌وقت در کارهای تو دخالت نمی‌کنم» و …  از نظر نوجوان بیش از حد تصنعی و ساختگی هستند!

۳ـ احترام به استقلال نوجوان در عمل

علاوه بر بیان جملات غیر مستقیم می‌توان احترام به استقلال نوجوان را در عمل نشان داد، مثلا پدر و مادر می‌توانند مسئولیت برخی کارها را به نوجوان بسپارند، از او در باره کارهای گوناگون نظرخواهی کنند، پول توجیبی‌اش را زیاد کنند، وقتی در اتاقش خلوت کرده مزاحمش نشوند و به او دستور ندهند.

حرف آخر

به جای بیان جمله‌های مستقیم و تشدید سوء تفاهم نوجوان، می‌توان از جمله‌های غیر مستقیمی استفاده کرد که مخاطب در وهله‌ نخست نوجوان نیست، اما تاثیر زیادی بر او می‌گذارد. برای نمونه، پدر می‌تواند به اعضای فامیل بگوید: «من برای پسرم خیلی احترام قائلم» یا «نظر پسرم نظر من هم هست» یا «خیلی وقت‌ها به حرف‌های پسرم گوش داده‌ام و دیده‌ام که تحلیل درستی از مسائل دارد» یا اطمینانی که به پسرم دارم سبب می‌شود بعضی کارهای مهم را به او بسپارم»!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن
قالب وردپرس