راه بر

تربیت حقیقی چیست؟

خداي متعال بشر را طوري آفريده است که به تربيت احتياج دارد. هم از بيرون بايد او را تربيت کنند، هم از درون خودش بايد خودش را تربيت کند. در مقوله مسائل معنوي، اين تربيت، يکي تربيت فکر و قواي عقلاني اوست که محلّ اين تربيت، تعليم است و يکي تربيت نفس و قواي روحي و قوه غضبيّه و شهويّه اوست که نام اين تربيت، تزکيه است.[1] لذا شما مي‏ بينيد در قرآن وظيفه انبيا، تزکيه و تعليم است.[2]

تعليم به معني فرا گرفتن است اما تربيت به معناي شدن و به شكل خاصي در آمدن و يك هويت درست و مطلوبي را پيدا كردن است كه شامل تربيت هاي اخلاقي، تربيت‌هاي ديني و به اصطلاح تزريق اخلاقيات در وجود انساني مي‌شود.[3]تربيت پيش از تعليم، انسان را به حركت در مي‌آورد و اگر تربيت نباشد بصيرت انسان به كمك او نمي ‌آيد. nolvadex no rx, generic dapoxetine. [4]تربیت به معنای رشد و نمو و حرکت هر شیء به سمت هدف و غایتی است که آن شیء کمال خود را باز می یابد و برای مثال تربیت یک نهال یا یک بوته گل، به این معناست که ما این نهال یا این بوته گل را رشد و نمو بدهیم تا برگ و بار پیدا کند و ضمن اینکه خود این نهال یا بوته، از لحاظ ظاهری و جسمی و زیبایی باید شکل کامل خود را پیدا کند، میوه اش هم باید میوه سالم و شیرینی باشد.[5] البته پیداست که تربیت انسانها کار تدریجی است؛ کار دفعی نیست.[6]


[1] . بیانات در خطبه‌های نمازجمعه 12/10/1376

[2] . بیانات در دیدار جمعی از مسئولان وزارت آموزش و پرورش‌ 26/4/1381

[3] . كتاب مصاحبه (65) ص84، 21/7/1365

[4] . كتاب چهارساله دوم ص121، 10/10/1364

[5] . تعليم و تربيت، ص53، مصاحبه با مجله آينده سازان، 21/7/1365

[6] . بیانات در خطبه‌‌های نمازجمعه 18/2/1377

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن
قالب وردپرس