سبک تربیت

تشویق به‌اندازه و به‌هنگام

از عامل تربیتی تشویق باید به‌جا و به‌اندازه استفاده کرد، اما نکته مهم اینکه چگونه می‌توان به این توصیه عمل ‌کرد؟

تشویق باید با کودک و کار او تناسب داشته باشد، دراینجا برآنیم تا برخی از معیارهای تناسب را توضیح بدهیم:

۱ـ تناسب با کودک

الف) درک و فهم کودک

در تشویق باید از کلمات و جملاتی استفاده شود که در سطح فهم کودک باشد؛ یعنی به گونه ای باشد که بتواند با آنها ارتباط برقرار کند. همچنین استفاده از تشویق غیرمستقیم و کنایه‌آمیز هنگامی امکان‌پذیر است که کودک توانایی فهم اشاره‌ها و کنایه‌ها را داشته باشد، در غیر این صورت، تشویق بی‌اثر خواهد بود.

ب) میزان علاقه کودک

باید در تشویق علاقه‌های کودک را درنظر گرفت و کارهایی انجام داد که برای کودک خوشایند است و از آن‌ها لذت می‌برد. هرچند رغبت، یکی از ملاک‌های مؤثر در تشویق است، اما گاهی علاقه‌های کودکان به چیزهایی تعلق می‌گیرد که برای‌شان آسیب‌زاست و نباید به این علاقه‌ها تن داد.

۲ ـ تناسب با کار کودک (ارزش عمل کودک)

میزان تشویق بایستی با میزان ارزشِ کار کودک تناسب داشته باشد، مثلا در برابر کارهای کوچک، از تشویق های کوچک استفاده شود و برای کارهای بزرگ، تشویق های بزرگ به‌کار گرفته شود. اگر ارزش تشویق از ارزش کار انجام شده کمتر باشد، رغبتی در کودک نمی‌آفریند و اگر تشویق از کار انجام شده بزرگ‌تر باشد، آسیب‌هایی نظیر غرور را به دنبال می آورد.

پیامدهای رعایت تناسب میان ارزش عمل و تشویق

1 ـ در جایی که کودک بخاطر پیشرفت جزئی، تشویق کوچکی می بیند، دست مربی برای تشویق های بزرگترِ آینده خالی نمی شود و عامل تشویق به راحتی خرج نمی‌گردد.

2 ـ  در صورت حفظ تناسب، تشویق پیام دیگری خواهد داشت و گویای میزان ارزش‌مندی عمل در نزد مربی یا والدین خواهد بود؛ مثلا کودکی که برای خوب درس خواندن، با تشویق کلامی مربی روبه‌رو بوده است، هنگامی که برای اصرار نداشتن بر اشتباه و عذرخواهی کردن، پاداش بزرگتری دریافت کند، در می یابد که در نظر مربی، ارزش حقیقت طلبی و انصاف داشتن، از خوب درس خواندن بیشتر است.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن
قالب وردپرس